medewerkersborrel

ZZP’en heeft zijn voor- en zijn nadelen. Een groot voordeel is dat je op off-days verborgen kunt blijven voor de rest van de wereld. Een ander voordeel is dat je op koude dagen in 3-delig fleece en met edelweiss-sloffen aan op je werkplek kunt zitten. Zonder dat er collega’s aanstoot aan kunnen nemen. (Waarbij je je wel af kunt vragen of het op om het even welke andere werkplek ook zo verdomde koud zou zijn). Nadelig is dat hypothekers al beginnen te lachen in de oriënterende fase. En verder raak je soms een beetje geïsoleerd, een rijk en gevat Facebook-leven ten spijt.

Gelukkig zijn daar de jaarlijkse medewerkersborrels, waartoe -bij de leukste opdrachtgevers- ook de freelancers worden gerekend. Op mijn eerste medewerkersborrel, lang geleden, dacht ik met televisiesterren en topcolumnisten te gaan mingelen. Dat is helemaal niet gek en een typische zzp-, dan wel illustratoren-naïvité, zo werd mij gisteren duidelijk. Een collega bekende besmuikt dat hij Koot en Bie dacht te gaan ontmoeten. Een ander zei intens te genieten van minstens 5 dagen binnenblijven, zonder mensen te zien. Ik heb op borrels collega’s zien neerstorten van trapjes en opstapjes. Alcoholisch spraakwater maakte niet zelden meer kapot dan lief was. Vergeef ons ons onhandig gestuntel, de aangekoekte gespreksstof, de aangeschoten herte-ogen. Good Folk, lousy People Skills.